บทที่ 11 กล่องเก็บของผลึกหยวน

บทที่ 11 กล่องเก็บของผลึกหยวน

ชั่วพริบตาถัดมา หลินว่านเจียงก็ปรากฏตัวขึ้นที่บ้าน

จากโรงเรียนถึงบ้านของเขาประมาณ 2 กิโลเมตร การเทเลพอร์ตสิ้นเปลืองผลึกหยวนไปหนึ่งก้อน

ดูท่าแล้วการสิ้นเปลืองก็ไม่ได้มากมายอะไร ยังอยู่ในขอบเขตที่เขารับไหว

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อความชำนาญในสกิลเทเลพอร์ตของเขาเพิ่มขึ้น การสิ้นเปลืองนี้ก็น่าจะลดลงได้อีกหน่อย

ข้าวของเครื่องใช้ที่คุ้นเคย กลิ่นอายที่คุ้นเคย

เมื่อได้หวนคืนสู่สถานที่เดิม หลินว่านเจียงรู้สึกเหม่อลอยไปชั่วขณะ

ทว่าเขาก็ดึงสติตัวเองกลับมาได้อย่างรวดเร็ว พลันนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้

เขารีบกุลีกุจอรื้อค้นไปทั่ว

เขาจำได้ว่าในบรรดาสิ่งของที่คุณปู่ทิ้งไว้ให้ มีกล่องเก็บของผลึกหยวนอยู่ชิ้นหนึ่ง