เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170
เซี่ยหลินเซินขานรับ "ครับ" ก่อนถามว่า "คุณย่า มีอะไรหรือครับ?"
"แกเป็นพี่เมียของใครกัน? เด็กคนนี้ อย่าพูดจาส่งเดช! จื่อหลานน้องสาวแกเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์ มีความประพฤติเรียบร้อย ยังไม่มีคนรักเสียหน่อย! ไม่ใช่คนที่โผล่มาจากบ้านนอกกันดาร ไม่รู้จักธรรมเนียมอะไรเลยแบบนั้น แกอย่าเที่ยวไปนับญาติกับคนอื่นมั่วซั่ว เดี๋ยวคนอื่นได้ยินเข้าจะหัวเราะเยาะเอา ยังไม่ต้องพูดถึงว่าป้าสะใภ้ของแกจะยอมหรือเปล่า!"
ความโกรธในอกของหญิงชราตระกูลเซี่ยถาโถมขึ้นมาราวกับคลื่นลูกแล้วลูกเล่า จนแทบจะกลืนกินตัวเธอทั้งคน
เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าฝานตัวอวิ๋นจะมาเกี่ยวข้องกับสองแม่ลูกแซ่เสิ่นคู่นั้นได้ ทั้งที่อยู่ห่างกันขนาดนั้น คนหนึ่งอยู่ฮั่นเฉิง อีกคนอยู่หยางเฉิง!
อีกอย่าง จากคำพูดของหลินเซิน ดูเหมือนคนเหล่านี้จะรู้กันหมดแล้วว่าเสิ่นอ้ายลี่มีความสัมพันธ์อย่างไรกับตระกูลเซี่ย แต่กลับร่วมกันปิดบังหญิงชราอย่างเธอ
มิน่าเล่า ไม่ว่าจะเป็นตัวเหม่ยหรือลูกชายคนที่สาม ต่างก็ไม่เคยบอกเธอเรื่องตัวอวิ๋นแต่งงาน ที่แท้เขาแต่งกับลูกสาวของผู้หญิงคนนั้น!
เธอดูถูกเสิ่นอวี้หลานมาตลอดชีวิต คิดว่าอีกฝ่ายเป็นผู้หญิงเหลวไหลไร้เกียรติที่ออกหน้าออกตาในสังคมไม่ได้ คิดไม่ถึงว่าจะเลี้ยงลูกสาวเก่งกาจถึงเพียงนี้ออกมาได้ กระทั่งแต่งงานกับหลานชายของฝานหยวน