เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163
หลังออกจากโรงพยาบาล อ้ายลี่ก็กลับไปบ้านแม่ครั้งหนึ่ง
เสิ่นอวี้หลานกำลังอุ้มเครื่องนอนลงมาตาก พอเห็นลูกสาวกลับมา ก็ยิ้มพูดว่า
"เสี่ยวเม่ย ถ้าวันนี้ลูกยังไม่กลับมาอีก แม่ตั้งใจว่าพอตากผ้าห่มเสร็จจะไปหาลูกแล้ว"
อ้ายลี่เดินเข้าไปช่วยแม่พาดผ้าห่มบนราวตากผ้า
เสิ่นอวี้หลานตบผ้าห่มไปพลาง พูดกับลูกสาวไปพลางว่า
"แม่เก็บคูปองผ้าไว้ให้ลูกจำนวนหนึ่ง ตั้งใจว่าคราวนี้ไปเซินเฉิง จะเลือกผ้าหุ้มผ้าห่มกับปลอกผ้าห่มดี ๆ ให้ลูกกับตัวอวิ๋นสักชุด"
"ส่วนคูปองฝ้าย แม่กับพี่ชายลูก ลุงเฮ่อ แล้วก็น้าสาวช่วยกันเก็บไว้ คิดว่าน่าจะพอทำผ้าห่มฝ้ายหนักสิบชั่งได้หนึ่งผืน พอผ่านปีใหม่ แม่ก็จะทำผ้าห่มฝ้ายผืนใหม่ให้เสี่ยวเม่ยของเราได้แล้ว"
อ้ายลี่ยิ้ม
"แม่คะ คราวนี้หน่วยงานฉันให้ผ้าห่มฝ้ายมาหนึ่งผืน ฉันยังไม่ได้ไปรับเลย"