เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161
เสิ่นอ้ายลี่ถามอย่างไม่เข้าใจว่า "หัวหน้าคะ ทำไมถึงถามเรื่องนี้ล่ะคะ? ฉันทำงานตรงไหนไม่ผ่านเกณฑ์หรือเปล่า?"
เฉินลี่เหยียนรีบโบกมือ "ไม่ใช่ อ้ายลี่ เธอเข้าใจผิดแล้ว คราวนี้เธอกลับจากชิงซื่อพร้อมผลงานดีขนาดนี้ ทางโรงงานต้องประกาศยกย่องเธอแน่นอน ส่วนฝ่ายผลิตของเรา เธออยู่มาสองสามปีก็คงรู้ดี เหลียงย่ารอมาหลายปีแล้ว ถ้าเรียงตามอาวุโส คนต่อไปที่ควรได้เลื่อนตำแหน่งก็คือเธอ"
พอได้ยินถึงตรงนี้ เสิ่นอ้ายลี่ก็เริ่มเข้าใจ และก็ได้ยินหัวหน้าเฉินพูดต่อจริง ๆ ว่า
"กลุ่มสนใจงานซ่อมบำรุงเครื่องจักรที่เธอเคยตั้งขึ้น ทำให้ทั้งหัวหน้าฝ่ายฉีและผู้อำนวยการโรงงานเฉิงประทับใจมาก หัวหน้าฝ่ายฉีเคยพูดกับฉันหลายครั้งแล้วว่าอยากให้เธอย้ายไปทำงานด้วย ก่อนหน้านี้ฉันกลัวว่าจะทำให้คนมีความสามารถเสียโอกาส เธอมีความคิดดี ๆ เกี่ยวกับเครื่องจักรมากมาย แต่เธอก็รู้ว่าตอนนี้งานด้านการผลิตเครื่องจักรทำได้ยาก อย่างเครื่องสางฝ้ายแบบลูกกลิ้งเปิดเส้นใยสามชุดของเธอ ก็ยังไม่สามารถเข้าสู่กระบวนการผลิตได้"
ผลงานของอ้ายลี่ตลอดสองปีที่ผ่านมาดีมาก จนเริ่มมีชื่อเสียงในวงการอุตสาหกรรมสิ่งทอของฮั่นเฉิงแล้ว เขาเคยพูดคุยกับฉีเหว่ยหมิงเป็นการส่วนตัวว่า หลังการประชุมรายงานผลครั้งนี้จบลง เกรงว่าโรงงานอื่น ๆ คงพากันยื่นข้อเสนอให้อ้ายลี่ไปทำงานด้วย
ที่เธอไม่ไปสถาบันวิทยาศาสตร์สิ่งทอ อาจเป็นเพราะคำนึงถึงที่ตั้งและครอบครัว แต่ถ้าเป็นหน่วยงานในฮั่นเฉิงด้วยกัน โรงงานฝ้ายแห่งที่หนึ่งของพวกเขาก็ไม่มีข้อได้เปรียบเหล่านั้นอีกแล้ว