เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 143
หลังจากทักทายกันแล้ว หลีตงเซิงก็แนะนำอ้ายลี่ให้ผู้บริหารสำนักงานอุตสาหกรรมสิ่งทอสองคนที่เป็นหัวหน้าคณะรู้จัก
"นี่คือสหายเสิ่นอ้ายลี่ สมาชิกทีมทดลองผลิตเครื่องสางฝ้ายแบบลูกกลิ้งหนามหลายตัวของเราในปัจจุบัน พูดกันตามตรง สหายเหมยเป็นคนให้ผมเขียนจดหมายไปขอยืมตัวเธอมาจากฮั่นเฉิงเองเลยนะครับ"
ขณะพูด เขาก็ไม่ลืมเหลือบมองสหายชายในชุดจงซานที่ยืนอยู่ทางซ้าย
รองผู้อำนวยการเฉียนแห่งสำนักงานอุตสาหกรรมสิ่งทอปักกิ่งสังเกตเห็นสายตาของหลีตงเซิงอย่างรวดเร็ว เขาครุ่นคิดเล็กน้อย พี่ชายของหลีตงเซิงก็อยู่ในกองทัพ การรู้จักเซี่ยจิ้งชิงจึงไม่ใช่เรื่องแปลก เพียงแต่ไม่รู้ว่าเซี่ยจิ้งชิงได้บอกทางนี้ไว้ล่วงหน้าหรือยัง อย่าให้เผลอพูดอะไรหลุดออกมาเสียก่อน
เขาก้าวขึ้นไปข้างหน้าอย่างแนบเนียนเพื่อบังสายตาของหลีตงเซิง ก่อนยิ้มและยื่นมือจับมือเสิ่นอ้ายลี่
"สหายเสิ่นอายุยังน้อยขนาดนี้ อนาคตต้องก้าวหน้าไปได้อีกไกลแน่นอน!"
ผู้อำนวยการหลี่จากชิงซื่อก็ยิ้มพูดว่า
"ตอนเริ่มจัดตั้งทีมทดลองผลิตเครื่องสางฝ้ายแบบลูกกลิ้งหนามหลายตัว พวกเราได้ยินว่ามีตำแหน่งสำหรับบุคลากรจากภายนอกสองตำแหน่ง คนหนุ่มสาวในหน่วยงานของเราต่างก็กระตือรือร้น อยากเข้าร่วมกันทั้งนั้น สุดท้ายได้ยินว่ามีคนหนึ่งย้ายมาจากฮั่นเฉิง ทุกคนก็สงสัยกันมาก วันนี้ในที่สุดก็ได้พบตัวจริงเสียที"