เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140
เสิ่นอ้ายลี่รีบเขียนจดหมายตอบเย่เซียวหัว ขอให้เขาช่วยติดตามเรื่องของตระกูลเจียงให้หน่อย จากนั้นก็เล่าความเป็นอยู่ช่วงนี้ของตัวเอง รวมถึงเรื่องที่เธอไปมาหาสู่กับครอบครัวซ่งชุนฮวา
"เซียวหัว ฉันแบ่งลูกอมที่นายส่งมาให้หนึ่งจินไปให้ครอบครัวซ่ง ลูกสาวของบ้านนั้นชื่อเสี่ยวย่า อายุเท่ากับเสี่ยวชง เป็นเด็กฉลาดน่ารักมาก เวลาที่เธอมองฉันด้วยสายตาแบบนั้น ทำให้ฉันอดสงสารไม่ได้ ฉันคิดว่าถ้านายอยู่ด้วย ก็คงไม่รู้สึกว่าการที่ฉันแบ่งลูกอมให้คนอื่นเป็นการไม่เห็นคุณค่าของน้ำใจนาย..."
เมื่อเขียนถึงตรงนี้ เธอก็นึกถึงสิบปีข้างหน้า แม้แต่ตระกูลหวังก็คงเป็นเพียงเรือลำเล็กที่โคลงเคลงอยู่ท่ามกลางคลื่นลม จึงอดเขียนต่อไม่ได้ว่า
"จากจดหมายของนาย ฉันเริ่มรู้สึกถึงสัญญาณอันตรายบางอย่างจากสถานการณ์รอบตัว ไม่รู้ว่านายรู้สึกแบบเดียวกันหรือเปล่า? อาจเป็นเพราะฉันอ่อนไหวและคิดมากเกินไป แต่ในช่วงที่ดูเหมือนพายุกำลังจะมา ฉันก็ยังหวังว่านายจะเตรียมตัวไว้บ้าง ขอให้นายเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ อย่าลืมเด็ดขาด! ฝากถามทุกข์สุขคุณย่า คุณลุง ป้าสวี และเสี่ยวชงด้วย ขอให้ทุกคนสบายดี!"
เธอลงชื่อท้ายจดหมายว่า "อ้ายลี่ เพื่อนของนาย"
จากนั้นก็เขียนจดหมายถึงแม่อีกฉบับ ถามว่าลุงเฮ่อเดินทางออกจากฮั่นเฉิงแล้วหรือยัง และแม่มีแผนเรื่องอนาคตของทั้งสองคนอย่างไรบ้าง