เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107
ฝานตัวอวิ๋นขมวดคิ้วมองต้วนอวี่ไป๋แวบหนึ่ง สายตาเต็มไปด้วยคำเตือน
ต้วนอวี่ไป๋ยักไหล่ เขาจะทำอะไรได้จริง ๆ เสียที่ไหน ก็แค่พูดหยอกให้สนุกปากเท่านั้น ไม่รู้ว่าตัวอวิ๋นเอาความเป็นปฏิปักษ์ต่อเขามากมายขนาดนี้มาจากไหน
ทั้งที่หลายปีมานี้เขาพยายามแสดงความหวังดีมาโดยตลอด แต่อีกฝ่ายกลับทำเหมือนมองไม่เห็น
ครั้งนี้เขาก็จนปัญญา ถึงได้หน้าด้านหน้าทนแย่งงานของเหล่าหวังมา หวังเพียงว่าตัวอวิ๋นจะยอมอ่อนลงบ้าง
ขณะกำลังคิดอยู่ ก็เห็นสหายหญิงคนนั้นเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ เธอเป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวย หากพี่กู้ได้เห็น คงต้องชอบแน่นอน
อ้ายลี่วิ่งมารวดเดียวจนถึงหน้าทั้งสองคนแล้วจึงหยุด เธอเหลือบมองต้วนอวี่ไป๋ ก่อนถามฝานตัวอวิ๋นว่า
"ทำไมไม่เข้าบ้านล่ะ? สหายคนนี้คือใคร?"
ต้วนอวี่ไป๋ยื่นมือมาหาเธออย่างสุภาพ
"สวัสดีครับ สหายเสิ่น ผมต้วนอวี่ไป๋ อดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของแม่ตัวอวิ๋น"