กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105
คนที่ยืนอยู่ตรงข้ามเห็นฝานตัวอวิ๋นก็ดูประหลาดใจเช่นกัน เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนยิ้มพูดว่า
"อ้าว ตัวอวิ๋นเองหรือ ทำไมถึงกลับมาฮั่นเฉิงล่ะ?"
ฝานตัวอวิ๋นหน้าบึ้ง ไม่สนใจเขา หันไปบอกเจียงเหิงว่า
"พี่เหิง ผมกลับก่อนนะครับ"
เจียงเหิงอ้าปากเหมือนจะพูดอะไร แต่พอมองต้วนอวี่ไป๋ครั้งหนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้า
"ได้ เดินทางระวังด้วย! ไว้ฉันจะพาพี่สะใภ้ไปเยี่ยมสหายเสี่ยวเสิ่น เรื่องนี้เธอวางใจได้"
ฝานตัวอวิ๋นพยักหน้า
"ต้องรบกวนพี่เหิงแล้วครับ"
พูดจบเขาก็ขี่จักรยานจากไป โดยไม่หันมามองต้วนอวี่ไป๋ที่ยืนอยู่หน้าประตูอีกเลยตั้งแต่ต้นจนจบ