เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103
หลังเสิ่นอ้ายลี่วาดแบบเสร็จ เธอก็ถามช่างเทคนิคประจำแผนกผลิตที่คอยช่วยอยู่ข้าง ๆ ว่า
"ผลประกอบการของโรงงานพวกคุณค่อนข้างดีใช่ไหม? ฉันเห็นว่าโรงงานใหญ่พอสมควรเลย"
ช่างเทคนิคเสี่ยวชวียิ้มซื่อ ๆ
"ก็พอใช้ได้ครับ สวัสดิการของโรงงานเราก็ดีที่สุดในอำเภออี๋ด้วย ผู้อำนวยการของเราเป็นคนใจดีมาก ถ้าลูกของคนงานบ้านไหนไม่มีเงินเรียนหนังสือ หรือผู้สูงอายุไม่มีเงินรักษาพยาบาล ก็ขอเบิกเงินจากโรงงานล่วงหน้าได้ ไม่คิดดอกเบี้ยด้วย แค่หักจากเงินเดือนเดือนละหนึ่งในสิบก็พอ"
เสิ่นอ้ายลี่รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
เธอมีความรู้สึกไม่ดีต่อลู่ไป๋ซวง จึงพลอยมีความรู้สึกธรรมดา ๆ ต่อลู่โหย่วเฉียวไปด้วย
ครั้งนี้ก็เพราะหัวหน้าเฉินออกปาก เธอจึงจำเป็นต้องเดินทางมาช่วย
ตอนนี้พอได้ยินเสี่ยวชวีพูดเช่นนี้ เธอก็รู้สึกว่าตัวเองอาจด่วนตัดสินจากความประทับใจแรกมากเกินไป
เธอจึงยิ้มถามเสี่ยวชวีว่า