กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100
เรื่องที่เผิงหนานจืออยากปกปิดที่สุดกลับถูกพูดออกมาต่อหน้าผู้คน แถมยังด้วยน้ำเสียงดูแคลนเช่นนี้
ในใจเธอจึงเหมือนมีคลื่นใหญ่ถาโถมขึ้นมา
เธอมองคนตรงหน้าอย่างทั้งตกใจทั้งหวาดระแวง ก่อนฝืนทำท่าขึงขังแล้วพูดว่า
"คุณ...คุณพูดเหลวไหลอะไร? อย่าพูดจาไม่ระวังปาก ใส่ร้ายคนอื่นตามใจชอบ! สหาย ถ้าคุณพูดแบบนี้ ฉันสามารถไปร้องเรียนถึงหน่วยงานของคุณได้นะ!"
ฝานตัวอวิ๋นยักไหล่เล็กน้อย
"ตามสบายครับ! บอกสหายเผิงไว้เลยก็ได้ว่าผมทำงานอยู่สำนักงานอุตสาหกรรมจีนตอนใต้"
เสิ่นอ้ายลี่ดึงเขาเบา ๆ เป็นสัญญาณว่าอย่าเปิดเผยข้อมูลมากเกินไป
ฝานตัวอวิ๋นพูดเสียงเบาว่า
"ไม่เป็นไร!"