เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94
คืนนั้นขณะนอนอยู่บนเตียง อ้ายลี่นึกถึงเรื่องที่ฝานตัวอวิ๋นอุตส่าห์กลับมาหาได้สักครั้ง แต่เธอกลับพูดแบบนั้นกับเขา จะทำร้ายจิตใจเขาไปหน่อยหรือเปล่า?
เธอคิดว่าพรุ่งนี้ควรตื่นให้เช้าหน่อย ทำโจ๊กอาหารทะเลให้เขากินเพื่อชดเชยดีไหม
เธอครุ่นคิดอย่างลังเลอยู่เกือบครึ่งคืน กว่าจะหลับไปอย่างงัวเงีย
พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง แสงแดดก็ลอดผ่านช่องว่างริมผ้าม่านเข้ามาแล้ว
เสิ่นอ้ายลี่รีบลุกนั่ง ยกมือขยี้หน้าผาก คิดอย่างขุ่นเคืองตัวเองเล็กน้อยว่าเมื่อคืนเธอตั้งใจจะตื่นเช้ามาทำอาหารให้เขาแท้ ๆ
เมื่อออกไปดูข้างนอกก็ไม่เห็นใครอยู่ในลานบ้าน แต่กลับได้ยินเสียงดังมาจากห้องครัว
เธอเดาว่าฝานตัวอวิ๋นคงกำลังทำอาหารอยู่ จึงเดินเข้าไปดู
ก็เห็นเขากำลังหั่นผักกาดขาวอยู่ข้างใน แขนเสื้อเชิ้ตพับขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นท่อนแขนแข็งแรง
แสงแดดส่องลงมาบนตัวเขาเป็นลำ