กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 76
เจียงเหยาแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองออกจากบ้านตระกูลหวังมาได้อย่างไร
เธอกลับถึงบ้านอย่างเหม่อลอย เผิงหนานจือที่กำลังแกะห่อของขวัญอยู่ขมวดคิ้วแล้วถามว่า
"เหยาเหยา ไม่ใช่ว่าลูกไปบ้านป้าฟ่งหรอกเหรอ? เป็นอะไรไป? เย่เซียวหัวทำให้ลูกโมโหอีกแล้วหรือ?"
เจียงเหยาส่ายหน้าอย่างไร้เรี่ยวแรง
"เปล่าค่ะ พี่เซียวหัวไม่อยู่บ้าน แม่คะ ฟังจากที่ป้าฟ่งพูด พี่เซียวหัวน่าจะมีคนรักแล้ว"
เธอมองแม่ กัดริมฝีปากล่างเบา ๆ แล้วพูดอย่างน้อยใจ
"แม่ไม่รู้หรอกว่าเป็นผู้หญิงยากจนขนาดไหน อดอยากจนเป็นโรคบวมน้ำด้วยซ้ำ พี่เซียวหัวกลับชอบคนแบบนี้ได้"
เผิงหนานจือก็ประหลาดใจเช่นกัน
"ป้าฟ่งพูดเองเลยเหรอ? เป็นคนงานหญิงในโรงงานหรือ? คงไม่ใช่คนจากหมู่บ้านชนบทรอบ ๆ หรอกนะ? เย่เซียวหัวชอบลงได้ยังไง?"