เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 71
ตอนเที่ยงวันเสาร์ ฝ่ายรักษาความปลอดภัยนำจดหมายสองฉบับมาส่งให้เสิ่นอ้ายลี่อีกครั้ง เมื่อรับมาดูก็พบว่าฉบับหนึ่งมาจากฝานตัวอวิ๋น อีกฉบับมาจากเฉินจี้เหยียน ฉบับหลังคงเป็นเรื่องจี้เจ๋อซิวที่เธอเคยสอบถามไปก่อนหน้านี้
เมื่อแกะจดหมายของฝานตัวอวิ๋น เธอกลับพบว่าข้างในมีรูปถ่ายอยู่สองใบ จึงอ่านจดหมายก่อน
ตอนต้นเขาเขียนปลอบใจเธอเรื่องเครื่องสางฝ้ายว่า
"งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์เป็นเส้นทางที่ยากลำบากอยู่แล้ว ความล้มเหลวเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ หากยินดีทุ่มเทความคิดและความพยายามให้กับมัน ความสำเร็จก็คงอยู่ไม่ไกล หวังว่าจะได้เห็นผลงานของสหายเสี่ยวเสิ่นในอนาคต"
จากนั้นก็พูดถึงเรื่องที่เธอช่วยเสี่ยวชง
"สหายเสี่ยวเสิ่นยังคงกล้าหาญเหมือนเดิม แต่ด้วยความเห็นแก่ตัวของผม ผมหวังว่าครั้งหน้าหากพบอันตราย คุณจะมั่นใจในความปลอดภัยของตัวเองก่อน แล้วค่อยเข้าไปช่วยเหลือผู้อื่น หากสหายเย่เซียวหัวรู้เรื่องนี้ เขาคงประหลาดใจมากเช่นกัน บางทีพวกคุณอาจถูกกำหนดให้กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันก็ได้"
เสิ่นอ้ายลี่อ่านประโยคสุดท้ายซ้ำหลายรอบ รู้สึกว่าเขาเขียนคำพูดแบบนี้ออกมาได้ไม่ง่ายเลยจริง ๆ ก่อนหน้านี้ตอนอยู่เซินเฉิง เมื่อเธอจะไปหาเย่เซียวหัว เขายังหน้าด้านขอตามไปด้วยให้ได้
เสิ่นอ้ายลี่ไม่รู้เลยว่า ที่สถานีรถไฟตอนส่งเธอกลับฮั่นเฉิง ฝานตัวอวิ๋นกับเย่เซียวหัวได้จับมือคืนดีกัน กลายเป็นคนแปลกหน้าที่คุ้นเคยกันและแลกที่อยู่สำหรับติดต่อทางจดหมายไว้แล้ว!