กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49
เสิ่นอ้ายลี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดกับเสี่ยวหลี่ว่า
"สหายหลี่ ถ้าอย่างนั้นฉันลองถามซวี่อวี๋ก่อนว่าเธอว่างเมื่อไร แล้วพวกเรามากินข้าวง่าย ๆ ที่บ้านด้วยกันดีไหมคะ?"
ดวงตาของเสี่ยวหลี่หันมามองอ้ายลี่ทันที
ใบหน้าที่ค่อนข้างเคร่งขรึมมีสีแดงเรื่อขึ้นเล็กน้อย เขาเม้มปากก่อนตอบเบา ๆ ว่า
"ได้ครับ รบกวนสหายเสิ่นด้วย"
"ควรแล้วค่ะ ควรแล้ว ต้องขอบคุณสหายหลี่ที่ช่วยเหลือหลายครั้ง"
ก่อนหน้านี้ความประทับใจที่เธอมีต่อเสี่ยวหลี่คือรูปร่างสูงตรง พูดน้อยและเงียบขรึม คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะรู้สึกว่าคนคนนี้น่ารักดีเหมือนกัน!
เสี่ยวหลี่ยืนกรานจะไปส่งเสิ่นอ้ายลี่ถึงปากตรอกเถียนสุ่ย
เมื่อเดินผ่านบ้านครึ่งห้องของฉินเหมียนเหมียน เขาก็พูดกับเธอว่า