เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21
ในความทรงจำของเสิ่นอ้ายลี่ นอกจากครั้งหนึ่งสมัยเรียนมหาวิทยาลัยที่เข้าร่วมกิจกรรมลงพื้นที่ชนบทสามแห่ง ซึ่งทางมหาวิทยาลัยเป็นผู้จัดซื้อตั๋วรถไฟสีเขียวให้แล้ว นี่ก็เป็นครั้งที่สองที่เธอได้นั่งรถไฟสีเขียว แถมครั้งนี้ยังต้องนั่งนานกว่ายี่สิบชั่วโมงด้วย!
พอรถไฟวิ่งไปได้ห้าหกชั่วโมง เธอก็เริ่มรู้สึกทรมานขึ้นมาเล็กน้อย และยิ่งสัมผัสได้ถึงความสะดวกสบายที่ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในอนาคตนำมาสู่ประชาชนทั่วไป
อวี๋จงฉีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ถามว่า
"อ้ายลี่ ฉันจะไปซื้อข้าวกล่อง เอาให้เธอสักกล่องไหม?"
"ได้สิ ฉันจะเฝ้าสัมภาระให้ รบกวนซื้อโจ๊กให้ฉันสักชามนะ"
พูดพลางยื่นกล่องอาหารให้อวี๋จงฉี
แม่เตรียมไข่ต้มชาไว้ให้เธอห้าฟอง หมั่นโถวสี่ลูก และพริกหั่นแผ่นดองเล็กน้อย ส่วนเธอเองก็พกลูกอมกับเนื้อแห้งมาด้วย
คนที่นั่งตรงข้ามเป็นสหายชายอายุห้าสิบกว่าปี สวมแว่นตา เขาถามเธอว่า
"สหายตัวน้อย ผมเห็นคุณอ่านนิยายมาตลอดช่วงบ่าย หนังสือเล่มนี้เป็นยังไงบ้าง?"