เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10
ตอนเย็นเสิ่นอ้ายลี่ซื้อบะหมี่ใส่หมูซอยกับผักหนึ่งชามจากโรงอาหารในเขตโรงงาน ราคาเงินหนึ่งเหมากับห้าเฟิน และตั๋วธัญพืชอีกสองเหลี่ยง
ครั้งนี้ก่อนออกจากบ้าน เสิ่นอวี้หลานให้เงินลูกสาวมาหนึ่งร้อยแปดสิบหยวน โดยหนึ่งร้อยหกสิบหยวนให้เธอนำไปคืนเพื่อนร่วมงาน ส่วนอีกยี่สิบหยวนให้ลูกสาวใช้เป็นค่าอาหารในเดือนนี้
เสิ่นอ้ายลี่พบว่าขาหมูในยุคนี้ยังราคาไม่แพงนัก ขาหมูต้มสุกหนึ่งขาราคาเพียงสองเหมาเท่านั้น
หรืออาจเป็นเพราะมีกระดูกเยอะ?
เดิมทีเธอคิดจะซื้อไว้กินเป็นอาหารมื้อดึกสักขาหนึ่ง แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าหอพักไม่มีอุปกรณ์ทำอาหาร ไม่สามารถอุ่นอาหารได้ จึงจำต้องล้มเลิกความคิดนั้น
หลังจากล้างหน้าล้างตัวเสร็จ เธอก็นั่งคัดลอกคำกล่าวของผู้นำผู้ยิ่งใหญ่อยู่หน้าโต๊ะหนังสือพักหนึ่ง
ก่อนกลับโรงงาน เธอไปเห็นสมุดบันทึกที่เหมือนกับเล่มที่ตัวเองเผาทิ้งก่อนหน้านี้ในร้านหนังสือ จึงเกิดความคิดบางอย่างขึ้นมาทันที
หากอีกฝ่ายไม่ได้คิดจะทำร้ายใคร เธอก็จะถือเสียว่าเป็นการฝึกคัดลายมือ
แต่หากอีกฝ่ายมีเจตนาร้าย เธอก็ไม่รังเกียจที่จะมอบบทเรียนที่ยากจะลืมให้สักครั้ง