กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 288 กลับบ้านเดิมเพื่อขอเงิน
หวังเสียพูดจบก็สะพายกระเป๋านักเรียนออกประตูไปทันที ยังไงก็ตาม โจ๊กเมื่อเช้าก็ใสเจือจางราวกับน้ำ ดื่มแล้วก็ต้องเข้าห้องน้ำอยู่ดี สู้ไม่ดื่มเสียยังดีกว่า
พอลูกสาวออกประตูไป พ่อหวังกับย่าหวังก็จ้องตากัน พอจ้องไปจ้องมา ทั้งสองคนก็วางของในมือลง
“ฉันรู้สึกว่าที่เจ้าหวังเสียนังหนูพูดมาก็มีเหตุผลนะ” ย่าหวังพึมพำ
พ่อหวังเดินไปนั่งที่โต๊ะ ถอนหายใจหนัก ๆ แล้วบ่นว่า “แต่แรก ข้าก็บอกว่าไม่ควรเอาโควตางานของหวังฟางให้หวังหลิน เจ้าก็ดันไม่ฟัง ดูสิ ตอนนี้ได้อะไรมาบ้าง? บ้านดี ๆ ก็ถูกเจ้าแตกแยกจนย่อยยับ”