กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 227 ฉันอยากออกไปลองเสี่ยงด้วยตัวเอง
หยางเหวินซิ่วไม่ได้มีสีหน้าซูบซีดเจ็บไข้ได้ป่วย ตรงกันข้าม ดูเด็กและทันสมัยกว่าที่จำได้ อีกทั้งยังยิ้มได้ด้วย?
ในความทรงจำของเซี่ยหลานเซียง ชาติที่แล้วตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบแม่สามีคนนี้ หล่อนก็มีสีหน้าป่วย หน้าตาเป็นกังวล มีเรื่องก็ร้องไห้ ไม่มีเรื่องก็ร้องไห้ บางทีกำลังพูดอยู่ดี ๆ ก็อยู่ ๆ น้ำตาก็ไหลออกมา แถมพูดจาไม่มีเรี่ยวแรง ทำให้คนรำคาญได้จนตาย
แต่ตอนนี้ที่หล่อนสะบัดผ้าปูที่นอนอย่างว่องไว กับสีหน้าท่าทางใจดีมีเมตตาที่ยิ้มในดวงตาตอนคุยกับลูกสาว
เซี่ยหลานเซียงรู้สึกเหมือนฝัน
มองเฉินหงอวี้ต่อ คนที่มองคนอื่นไม่ใช่แบบเชิดจมูกขึ้นฟ้าอีกแล้ว ไม่ใช่คนเอาแต่ใจไร้มารยาทอีกแล้ว ท่าทางเป็นสาวปกติคนหนึ่ง