0196

⬢⬢⬢

ตอนที่ 196 ไม่ว่ากันใช่ไหม

พูดคุยกันเล่นในเรือนรับรองสักครู่ เฉินจื้อหย่วนมองสีท้องฟ้านอกหน้าต่างแล้วลุกขึ้นยืน "เสี่ยวเหอ ท้องฟ้าไม่เช้าแล้ว โรงอาหารน่าจะเปิดแล้ว เธอรออยู่ตรงนี้ก่อน ฉันไปตักข้าวกับกับข้าวมา กินด้วยกัน"

"ไม่ต้องหรอก" เซี่ยเสี่ยวเหอลุกตามขึ้นมาทันที หยิบกระเป๋าสะพายเล็กที่หัวเตียง "ฉันไปกับเธอ ฉันยังอยากดูว่าโรงอาหารของพวกเธอมีอะไรอร่อย ๆ บ้าง กลับไปจะได้ให้พี่สาวฉันทำตาม"

"ได้ ไม่มีปัญหา" เฉินจื้อหย่วนตอบตกลงอย่างไม่รีรอ

ทั้งสองกลับไปที่มหาวิทยาลัยด้วยกัน มุ่งไปทางโรงอาหาร

พอถึงเวลาอาหาร ฝั่งโรงอาหารคนก็เริ่มเยอะขึ้น