0076

⬢⬢⬢

ตอนที่ 76 น้ำตาซึ้งใจ

ผู้อำนวยการฟู่พอได้ยินว่าอีกฝ่ายยังต้องการหมูอีกสองตัวก็เข้าใจทันที ผ้าฝ้ายดี ๆ นั้นไม่ได้ให้เปล่า ๆ

แต่ก็ยังคิดว่าจางชุนเซียงเป็นแค่หญิงชนบทคนหนึ่ง กลัวว่าเธอจะถ่ายทอดคำพูดไม่ชัดเจน จึงสั่งไปว่า

“แล้วคนจากโรงงานสิ่งทออยู่ที่ไหน? ให้เธอมาที่ห้องทำงานผม ผมจะพบด้วยตัวเอง”

“ยิ่งดีใหญ่เลยค่ะ เธออยู่แถวคอกหมูโน่น” จางชุนเซียงรีบกลับไปเรียกคน

ตอนนั้นเซี่ยเสี่ยวเหอกำลังยืนดูหมูหลายตัวแย่งอาหารกันอยู่ตรงคอก ถ้าตัวที่เล็กกว่าผอมกว่าแย่งไม่ได้บางครั้งเธอก็จะเข้าไปแทรกแซงเอง

จนกระทั่งจางชุนเซียงวิ่งกลับมา

“น้องสาว พี่เล่าให้ผู้อำนวยการฟังหมดแล้ว”

“เป็นยังไงบ้าง?” เซี่ยเสี่ยวเหอช่วยเอาอาหารหมูที่ติดอยู่บนผมเธอออกให้เล็กน้อยแล้วถาม