กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 42 ความกลัดกลุ้ม
หลังจากเฉินจื้อหย่วนจากไป เซี่ยเสี่ยวเหอก็ไม่ถามว่าเขาไปไหน นั่งกินข้าวเย็นอยู่ในเรือนรับรองคนเดียว แต่ในหัวกลับคิดถึงทางบ้านเก่า ตอนนี้คงใกล้ถึงเวลากินข้าวเย็นแล้วกระมัง?
ไม่ต่างจากที่เซี่ยเสี่ยวเหอคิด ตอนนั้นเองที่ห้องครัวบ้านตระกูลเซี่ยเก่า ท่านย่าเซี่ยตักข้าวไปพลางบ่นสะใภ้ใหญ่โจวหลานไปพลาง
“ไข่ต้มทีเดียวสิบฟอง? เจ้าใจกว้างอะไรขนาดนั้น? บ้านเรามีแม่ไก่แก่แค่สองตัว คราวก่อนถูกไอ้เด็กเปรตเสี่ยวเหอตีตายไปตัวหนึ่ง เหลืออยู่ตัวเดียว ตัวเดียวนี้ยังไม่ยอมออกไข่บ่อย ๆ แล้วไข่สิบฟองนี้ข้าต้องเก็บนานแค่ไหน?”