ตอนที่ 3 เปิดรับสมัครงาน

ตอนที่ 3 เปิดรับสมัครงาน

"เกือบเอาชีวิตไม่รอดงั้นเหรอครับ" เสิ่นอวี้หรี่ตามองสำรวจน้องสาวตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเคลือบแคลงสงสัย

สีหน้าเปล่งปลั่งมีเลือดฝาด กระปรี้กระเปร่า แววตาแจ่มใส แขนขาอยู่ครบสมบูรณ์ทุกประการ

และที่สะดุดตาจนมองข้ามไม่ได้เลยก็คือ ริมฝีปากที่มันเยิ้มไปด้วยคราบน้ำมันนั่น ให้ตายเถอะ ต้องกินเนื้อไปกี่ชิ้นกันถึงได้มันแวววาวขนาดนี้

สภาพแบบนี้เนี่ยนะ

แล้วมาบอกว่าเกือบเอาชีวิตไม่รอด

คิดว่าเขาจะเชื่อลงงั้นหรือ

เสิ่นอวี้หันไปมองจางฉินด้วยสีหน้าเหลือเชื่อสุดขีด

เมื่อเห็นสีหน้าของลูกชายคนโต จางฉินก็ผุดลุกขึ้นยืนตรง แล้วเลิกปอยผมตรงหน้าผากของเสิ่นถงขึ้นให้ดู

ร่างของเสิ่นถงเกร็งไปเล็กน้อย ถ้าเธอรู้สึกไม่ผิด เมื่อกี้หัวแม่มือของจางฉินแอบกดลงบนหน้าผากเธอไปสองสามทีใช่ไหมนะ