กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 142 พี่ชายดั่งพ่อ
“รู้แล้วจ้า รู้แล้ว” เสิ่นถงไม่ค่อยได้เห็นเสิ่นอวี้ทำท่าทางจริงจังแบบนี้ต่อหน้าเธอเท่าไหร่นัก จึงอดไม่ได้ที่จะกวนประสาทสักหน่อย “พี่คะ บ้านเขารวยก็ยิ่งดีไม่ใช่เหรอ วันหน้าจะได้ช่วยดึงพี่ขึ้นไป พาพี่ก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิตไง”
เสิ่นถงพูดไปพลาง วาดไม้ใส่มือทำท่าทางประกอบไปด้วย
“จุดสูงสุดของชีวิตกะผีแกสิ” เสิ่นอวี้ทนไม่ไหว เคาะหัวเธอไปอีกหนึ่งที คราวนี้ลงน้ำหนักมือมากกว่าเดิมเล็กน้อย
“โอ๊ย” เสิ่นถงเจ็บจนต้องเอามือลูบหัว “พี่เอาจริงเหรอเนี่ย”
“ฮึ ตอนนี้ไม่มีที่พึ่งแล้วล่ะสิ” ปากของเสิ่นอวี้ก็ยังคงไม่ยอมอ่อนข้อ แต่แอบเอานิ้วมือถูกันเบาๆ เมื่อกี้เคาะแรงไปหรือเปล่านะ