ตอนที่ 133 พบญาติ

ตอนที่ 133 พบญาติ

“ไม่ต้องหรอกค่ะ พวกเรายังมีอยู่อีกตั้งเยอะแยะเลย” เสิ่นถงชี้ไปที่กระเป๋าผ้าที่วางอยู่บนโต๊ะตัวเล็ก

ฉีเหมยเหลือบมอง แม้จะมองไม่เห็นชัดเจนว่าข้างในใส่อะไรไว้บ้าง แต่ดูจากลักษณะภายนอกแล้วก็ตุงแน่นจริงๆ

แต่นี่ก็ไม่ใช่เหตุผลที่จะไปเอาเปรียบคนอื่น ของของคนอื่นต่อให้มีเยอะแค่ไหนก็เป็นของเขาอยู่ดี

“เด็กเขากำลังมองอยู่นะจ๊ะ พวกเราจะทำให้เขารู้สึกว่าไปหยิบของคนอื่นมาแล้ว แค่พูดขอบคุณคำเดียวก็จบไม่ได้หรอกใช่ไหมล่ะ” ฉีเหมยพูดจาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอ่อนหวาน แต่แฝงไปด้วยความหนักแน่นเด็ดขาดที่ไม่ยอมให้ใครปฏิเสธ

เสิ่นถงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าอย่างนั้นพี่พกของกินอะไรติดตัวมาบ้างไหมคะ ถือเสียว่าพวกเราเอามาแบ่งปันกันกินก็แล้วกันค่ะ”