กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 98 โชคดีหรือไม่ดีกันแน่
สายตาของทุกคนที่มองไปยังเสิ่นถงยิ่งทวีความสงสารและเอ็นดูหนักขึ้นไปอีก เด็กคนนี้คงต้องทนทุกข์ทรมานมาไม่น้อยเลยจริงๆ
ขนาดแค่ข้าวต้มขาวกับผักดองเค็มธรรมดาๆ ยังทำให้เธอตั้งตารอคอยได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ
"ยัยตัวแสบเอ๊ย อยากกินขนมอะไรล่ะ เดี๋ยวเลิกงานแล้วฉันจะซื้อมาฝาก" เสิ่นอวี้เอื้อมมือไปขยี้ผมของเสิ่นถงที่ไม่ได้สระมาสองวันเต็มๆ สัมผัสที่ส่งผ่านฝ่ามือทำให้เขาต้องเหลือบมองมือตัวเองด้วยความรังเกียจ กะว่าจะเอาไปเช็ดกับผ้าห่มของเสิ่นถงเสียหน่อย แต่พอเหลือบไปเห็นสายตาเย็นเยียบของลู่เยี่ยนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกำลังจับจ้องมองมา
เสิ่นอวี้คิดในใจ ลืมไปเลยว่าตอนนี้ยัยเด็กนี่มีคนคอยหนุนหลังเพิ่มขึ้นมาอีกคนแล้ว แถมยังเป็นคนที่ไม่มีเหตุผลที่สุดเสียด้วย
เสิ่นอวี้จึงจำใจต้องชักมือกลับมาเช็ดกับเสื้อผ้าของตัวเองแทน