ตอนที่ 96 หมดสติ

ตอนที่ 96 หมดสติ

ทางด้านเสิ่นถงที่จู่ๆ ก็ถูกลู่เยี่ยนช้อนตัวอุ้มขึ้นมาก็สะดุ้งตื่นจากภวังค์ พอเห็นว่าเป็นใบหน้าที่คุ้นเคย หัวใจที่เคยตึงเครียดก็ผ่อนคลายลงได้ในที่สุด

ทว่า เธอยังไม่ทันได้เอ่ยปากพูดอะไร ก็เหลือบไปเห็นโจวซ่งตี้กำลังแยกเขี้ยวเตรียมจะกัดแขนของลู่เยี่ยนเข้าพอดี เธอไม่มีเวลาจะอธิบาย จึงรีบเอื้อมมือออกไปปิดปากโจวซ่งตี้ไว้แน่น ก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า "ซ่งตี้ เขามาช่วยพวกเราน่ะ"

โจวซ่งตี้ที่เพิ่งจะพุ่งตัวเข้ามาด้วยความดุร้ายกะพริบตาปริบๆ ยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ทันที

"ถงถง ไม่ต้องกลัวนะ ผมมาแล้ว" เมื่อลู่เยี่ยนเห็นเสิ่นถงได้สติ ความกังวลใจในอกก็ค่อยๆ คลายลง สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าตอนที่เขาพุ่งเข้ามาเห็นเธอนอนหมดสติอยู่นั้น ในใจของเขาตื่นตระหนกตกใจขนาดไหน นึกว่าเธอจะหมดสติจนสติเลอะเลือนไปแล้วเสียอีก