ตอนที่ 75 ดองกันเป็นญาติ

ตอนที่ 75 ดองกันเป็นญาติ

“หลังจากนั้นต้าหลงก็โทรศัพท์ไปหาอดีตผู้บังคับบัญชาของเขา โธ่เอ๊ย พี่ไม่เห็นหรอก ร้องไห้จนน้ำมูกแทบจะโป่งออกมาเลยทีเดียว” ในเมื่อเรื่องราวคลี่คลายลงได้แล้ว หลี่เฟินจึงมีอารมณ์มาพูดจาหยอกล้อได้ ตอนนั้นเธอก็ร้อนใจแทบแย่ เกือบจะแย่งโทรศัพท์จากมือของหวังหลงมาร้องไห้เองเสียแล้ว ยังไงเธอก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ไม่จำเป็นต้องมารักษาหน้าตาอะไรอยู่แล้ว ถ้าผู้ใหญ่ไม่ยอมช่วย เธอก็จะนั่งร้องไห้มันอยู่อย่างนั้นแหละ

“แต่ยังดีที่อดีตผู้บังคับบัญชายอมรับปาก แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็โทรกลับมาบอกว่าไม่ต้องช่วยแล้ว คนถูกปล่อยตัวกลับไปเรียบร้อยแล้ว พวกเราก็เลยเดาว่าคงเป็นเสี่ยวลู่ที่ยื่นมือเข้าไปช่วยแน่ๆ...” หลี่เฟินเองก็รู้สึกทึ่งอยู่ในใจไม่น้อย