ตอนที่ 73 ถูกวางแผน

“หม่ามี้เจ็บตรงไหน?” ซูฉือตรวจดูอยู่นาน แต่ก็ไม่พบความผิดปกติใด ๆ จึงเอ่ยอย่างกลัดกลุ้ม

จริง ๆ แล้วเธอไม่ได้บาดเจ็บตรงไหนเลย แต่เมื่อเห็นใบหน้าน่ารักของก้อนแป้งน้อยที่เต็มไปด้วยความกังวลและห่วงใย ซูหว่านซินก็อยากออดอ้อนขึ้นมา จึงเบะปากแล้วเอ่ยเสียงอ่อนว่า “แขนฉันเจ็บ”

ซูฉือหลงกลจริง ๆ สีหน้าพลันเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนก รีบปีนขึ้นเตียงมายืนข้างซูหว่านซิน วางศีรษะของเธอลงบนไหล่ตัวเองแล้วตบเบา ๆ พลางปลอบว่า “หม่ามี้เด็กดี ไม่เจ็บนะ ไม่เจ็บ”

ซูหว่านซินรู้สึกอบอุ่นในใจอย่างมากและอดขำไม่ได้ จึงหันหน้าไปจูบแก้มน้อย ๆ ของซูฉือ

ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกเปิดออกกะทันหัน เฟ่ยอวิ๋นเฉินเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ซูหว่านซิน”

ซูฉือเบิกตากว้างมองไปทางประตู แด๊ดดี้คิดจะทำอะไร ดูเหมือนจะมาหาเรื่องหม่ามี้เลย?