กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ไป๋ซวี่นึกถึงใบหน้าที่เคร่งขรึมของไป๋เหยาแล้วก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว สีหน้าชั่วพริบตาเปลี่ยนเป็นย่ำแย่ “ไม่เอา ๆ พวกเราเป็นคนมีอารยธรรม ไม่ลงไม้ลงมือหรอก แต่ว่าแม่ทูนหัวจะกลับเมื่อไหร่?”
“ช่วงนี้ฉันสืบพบเรื่องบางอย่างเพิ่ม เกรงว่าระยะนี้คงยังไม่กลับไป” เมื่อนึกถึงสิ่งที่ตนเองสืบพบ รอยยิ้มบนใบหน้าของซูหว่านซินก็จางลง
ไป๋ซวี่พยักหน้าและไม่ได้ถามอะไรต่อ ก่อนจะเปลี่ยนไปพูดเรื่องอื่น “บังเอิญว่าช่วงนี้ฉันก็กลับไปไม่ได้เหมือนกัน มีเรื่องต้องจัดการอยู่ แม่ทูนหัวเป็นเจ้าถิ่น ต้องพาฉันเที่ยวหน่อยแล้ว”
ทั้งสองพูดคุยกันอยู่นาน จนตอนเดินออกจากสมาคมก็เป็นช่วงที่อาทิตย์อัสดงลับขอบฟ้าแล้ว