กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เฟ่ยอวิ๋นเฉินก้าวฉับ ๆ เข้ามา ดึงซูหว่านซินไปไว้ด้านหลังตัวเอง “เมื่อกี้มันใช้มือข้างไหนแตะต้องเธอ?”
เมื่อหลี่เฉิงถงเห็นเฟ่ยอวิ๋นเฉิน แววตาก็เผยความตื่นตระหนกออกมาโดยไม่รู้ตัว
พูดจบ เฟ่ยอวิ๋นเฉินก็ไม่รอให้ซูหว่านซินตอบ เขาก้าวเข้าไปคว้ามือของหลี่เฉิงถงแล้วบิดอย่างแรง วินาทีต่อมา เสียงกระดูกกระทบกันจนทำให้ชวนเสียวฟันก็ดังมาจากมือของหลี่เฉิงถง
“อ๊าก!” หลี่เฉิงถงร้องอุทานด้วยความเจ็บปวด
เฟ่ยอวิ๋นเฉินมองเขาด้วยแววตาเย็นเยียบ “นี่เป็นแค่คำเตือน ถ้ามีครั้งหน้าอีก ฉันรับรองว่าแกจะเสียมือไปข้างหนึ่ง!”
จากนั้นเขาไม่แม้แต่จะชายตามองหลี่เฉิงถงที่กุมมือคร่ำครวญ ก่อนจะดึงซูหว่านซินเดินจากไปอย่างรวดเร็ว