กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“คิดถึงคุณ เลยมาหาคุณกินมื้อเที่ยง” เฟ่ยอวิ๋นเฉินพูดพร้อมรอยยิ้มบาง
ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูหว่านซินแดงระเรื่อ “นี่คุณโดดงานหรือ? เดี๋ยวจะกลับบริษัททันไหม?”
“ไม่เป็นไร แค่ช่วงนี้เอง”
“ได้ รอฉันเดี๋ยว” ซูหว่านซินพยักหน้า ในใจรู้สึกหวานชื่นอยู่เล็กน้อย หลังเก็บของเรียบร้อยแล้วก็ออกจากห้องไปพร้อมเฟ่ยอวิ๋นเฉิน
ขณะที่ทั้งสองลงลิฟต์และกำลังเดินออกจากบริษัท พวกเขากลับเห็นแขกไม่ได้รับเชิญคนหนึ่งยืนพิงอยู่ข้างประตูรถไม่ไกลนัก ในมือยังถือช่อดอกไม้สดขนาดใหญ่
เมื่อหลี่เฉิงถงเห็นซูหว่านซินปรากฏตัว ใบหน้าก็มีรอยยิ้มขึ้นมาทันที เขารีบก้าวเข้าไปหา แต่เมื่อเดินเข้าใกล้จึงเพิ่งพบว่าเฟ่ยอวิ๋นเฉินอยู่ที่นี่ด้วย
“หว่านซิน คุณมีธุระหรือ?” หลี่เฉิงถงถามอย่างระมัดระวัง