กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เฟ่ยอวิ๋นเฉินขมวดคิ้ว ไม่ค่อยเข้าใจความหมายของซูหว่านซิน “คุณพูดอะไร?”
“คุณยังจะแกล้งทำเป็นไม่รู้อีกหรือ? หนังสือพิมพ์ในห้องคุณเอามาจากไหน? ทำไมคุณถึงต้องไปสืบเรื่องของฉัน?”
เฟ่ยอวิ๋นเฉินนึกถึงสิ่งของที่ตนทิ้งไว้ที่นั่น ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนอธิบายว่า “ฉันเห็นรอยแผลเป็นบนหลังคุณ ก็แค่สงสัยเท่านั้น...”