ตอนที่ 39 อยู่เป็นเพื่อนลูกชาย

“เป็นความพยายามที่ไร้ประโยชน์ ไม่จำเป็นต้องสนใจ” เฟ่ยอวิ๋นเฉินนั่งอย่างสงบนิ่งอยู่บนเก้าอี้ของเถ้าแก่ นิ้วมือพิมพ์แป้นคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว

ในเมื่อเถ้าแก่ยังใจเย็นได้ถึงขนาดนี้ ลูกจ้างอย่างเขาย่อมไม่มีอะไรให้พูดมาก

เวลาห้าโมงเย็น เฟ่ยอวิ๋นเฉินลุกขึ้นตรงเวลา ดูท่าวันนี้เขาก็คงจะเลิกงานตรงเวลาอีกเช่นเคย