กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
อวิ๋นปี้สุ่ยอั้น
เมื่อขับรถกลับถึงบ้าน ซูฉือก็หลับไปนานแล้ว
เฟ่ยอวิ๋นเฉินอุ้มซูหว่านซินกลับห้องอย่างเบามือเบาเท้า เมื่อได้กลิ่นสุราคละคลุ้งไปทั่วร่างของเธอ คิ้วกระบี่ของเขาก็ขมวดแน่นโดยไม่รู้ตัว
“ซูหว่านซิน” เขาเรียกชื่อเธอด้วยเสียงแผ่วเบา