กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เฟ่ยอวิ๋นเฉินไม่สนใจสีหน้าเหม่อลอยของหลิวอวิ๋น เขาหรี่ตาลงเล็กน้อยเพื่อเตือนอีกฝ่าย จากนั้นก้าวนำไปสองสามก้าว ก่อนเอ่ยด้วยริมฝีปากบางแสนเย้ายวนว่า “ไปดูห้องกันเถอะ”
“ได้” หลิวอวิ๋นรีบเดินตามไป
ก่อนหน้านี้หลิวอวิ๋นเพียงจ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดเป็นระยะเท่านั้น จึงไม่ได้รู้จักที่นี่มากนัก เขาปล่อยให้พวกเธอเดินดูไปรอบ ๆ หลายรอบโดยไม่ได้พูดอะไรมาก