0016

⬢⬢⬢

ตอนที่ 16 มอริอาร์ตี้ที่ยากจะมองตรงๆ

“คำตอบงั้นเหรอ?”

โคนันอ้าปากหมายจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับถูกอามามิยะ อากิระ ปิดปากไว้เสียก่อน แล้วพาเขาหลบเข้าไปในเงาใต้ก้อนหินยักษ์ข้างๆ

ชู่

นิ้วมือเย็นเยียบแตะลงบนริมฝีปาก แม้จะไม่มองสีหน้าของอามามิยะ ก็เข้าใจความหมายของเขาได้

ไม่ไกลนัก ร่างผอมสูงร่างหนึ่งกำลังเดินอย่างยากลำบากไปยังทิศทางของโรงรถ นานครั้งจะหยุดลงเพื่อกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างประหม่า ดูราวกับกำลังทำเรื่องลับๆ ล่อๆ ที่ไม่อาจเปิดเผยต่อผู้คน

“หมอนั่น ในมือดูเหมือนกำลังลากอะไรบางอย่างอยู่...”

โคนันชะโงกศีรษะออกไปอย่างระมัดระวัง จ้องมองไปยังบุคคลน่าสงสัยที่เดินเตร็ดเตร่อยู่ในยามค่ำคืน “เดี๋ยวนะ นั่นมันอะไรกัน?”

ประสบการณ์ในฐานะนักสืบทำให้เขาจำแนกสิ่งที่ร่างนั้นกำลังลากอยู่ได้อย่างรวดเร็ว “คุณอามามิยะ สิ่งที่หมอนั่นกำลังลากอยู่ในมือนั่นมัน...!”