กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 4
“นี่ มิตสึฮิโกะ ถึงตาฉันเล่นบ้างได้แล้วล่ะ”
“นั่นสิ ฉันก็อยากลองเล่นดูบ้างเหมือนกัน”
ณ สวนสาธารณะริมแม่น้ำสึตสึมิซึคางาวะ สมาชิกกลุ่มนักสืบเยาวชนทั้งสามคนกำลังมองเครื่องบินบังคับที่บินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้าด้วยความตื่นเต้น พวกเขาต่างแย่งกันเพื่อที่จะขอลองเล่นรีโมทที่อยู่ในมือของเพื่อน
“พวกเธอสองคนรอก่อนสิ ของแบบนี้ไม่ได้บังคับกันง่าย ๆ นะ”
เด็กชายที่มีกระบนใบหน้าหลบมือของเพื่อนพลางกล่าวว่า
“รู้สึกเหมือนเครื่องบินลำนี้มันไม่ค่อยตอบสนองไวอย่างที่คิดเลยแฮะ เหมือนกับว่ากำลังลากของที่ไม่จำเป็นอะไรบางอย่างติดอยู่เลย”
“นั่นก็แน่อยู่แล้วล่ะ เพราะยังไงซะ นี่ก็คือ ‘เครื่องบินทิ้งระเบิด’ เชียวนะ”