เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 ทุกคนต่างชอบละครแก้แค้น
“ฟังให้ดีทุกคน ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องจับกุมฆาตกรต่อเนื่องรายนั้นให้ได้!!”
สารวัตรเมงูเระผู้มีรูปร่างกลมป้อมยืนอยู่ใต้แสงไฟถนนสีส้มสลัวในยามค่ำคืน ตะโกนออกคำสั่งผ่านวิทยุสื่อสารอย่างเคร่งขรึม:
“กรมตำรวจนครบาลโตเกียวจะสามารถกู้หน้าคืนมาได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับคืนนี้แล้ว!”
“ครับ!!” “รับทราบ!” “จะปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จแน่นอน!”
เสียงตอบรับของเหล่าเจ้าหน้าที่ดังสลับกันไปมาผ่านเครื่องวิทยุ น้ำเสียงดูดุดันและเต็มไปด้วยความฮึกเหิม จนไม่เห็นถึงความเหนื่อยล้าจากการออกปฏิบัติหน้าที่ยามค่ำคืนแม้แต่น้อย
เพราะอย่างที่สารวัตรเมงูเระกล่าว หากกรมตำรวจนครบาลยังปล่อยให้ฆาตกรรายนั้นลอยนวลต่อไป ทั้งแผนกคงต้องรับผิดชอบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้—ภายในครึ่งเดือนมีพลเมืองตกเป็นเหยื่ออย่างต่อเนื่องถึงแปดคน ต่อให้มองย้อนกลับไปในประวัติคดีของกรมตำรวจนครบาลโตเกียว นี่ก็ถือเป็นเหตุการณ์ร้ายแรงที่ติดอันดับต้น ๆ เลยทีเดียว