บทที่ 93 มองเธอ

บทที่ 93 มองเธอ

แต่พอได้ยินประโยคที่ว่า “ยังมีคุณอยู่” สีหน้าของฉินหยางก็ผ่อนคลายลง ภรรยาของเขาเป็นคนพึ่งพาตัวเองได้ ขนาดเรื่องใหญ่โตอย่างทำธุรกิจ เขายังเพิ่งมารู้จากจดหมายทีหลัง ตอนนี้กลับมีเวลาที่เธอพึ่งพาเขาได้บ้าง

“ตกลงตามนี้ ดื่มแค่แก้วเดียว”

หลินชูเซี่ยพยักหน้าหงึก ๆ เหมือนไก่จิกข้าว แล้วรับเหล้าหนึ่งแก้วจากฉินหยางราวกับกำลังรับรางวัล

เธอสูดกลิ่นหอมลึก ๆ “หอมจริง ๆ”

หลี่เหว่ยหัวเราะเยาะเธอ “น้องสะใภ้ไม่รู้อะไรเสียแล้ว ถ้าพูดถึงของขึ้นชื่อของภาคตะวันตกเฉียงเหนือ เหล้าข้าวฟ่างนี่ก็ต้องติดอันดับแน่นอน”

“เห็นพวกคุณคุยกันสนุก ฉันขอลองบ้าง” พี่สะใภ้ซ่งหยิบแก้วเหล้าเปล่ามาใบหนึ่ง