บทที่ 84 แบบนี้ก็รังแกกันเกินไปแล้ว

บทที่ 84 แบบนี้ก็รังแกกันเกินไปแล้ว

หลิวเสี่ยวฮวาเห็นหลินชูเซี่ยกินหมูตุ๋นชิ้นสุดท้ายเข้าปาก แล้วเรอออกมาอย่างอิ่มหนำ ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ร้องไห้โฮแล้ววิ่งหนีไป

ป้าหลิวโกรธจนหน้าเขียว แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ อีกทั้งยังเป็นห่วงลูกสาว จึงรีบวิ่งตามออกไป

ไหล่ของพี่ใหญ่ที่นั่งข้าง ๆ สั่นแรงยิ่งกว่าเดิม

“อยากหัวเราะก็หัวเราะออกมาตรง ๆ เลย ก้มหน้ามุดชามข้าวขนาดนั้น ไม่อึดอัดหรือไง” หลินชูเซี่ยเก็บกล่องข้าว แล้วใส่กลับเข้าไปในถุง

เมื่อเห็นแม่ลูกคู่นั้นเดินไปแล้ว พี่ใหญ่ก็เงยหน้าขึ้น รอยย่นตรงหางตาลึกขึ้นเพราะหัวเราะ

เขามองหลินชูเซี่ยอย่างเก้อเขินเล็กน้อย “น้องสาว ฉันไม่ได้หัวเราะเยาะเธอจริง ๆ”