บทที่ 72 น้ำใจจอมปลอม

บทที่ 72 น้ำใจจอมปลอม

มือแม่หลินชะงักไปครู่หนึ่ง มองหลินชูเซี่ยแวบหนึ่งแล้วหันกลับไปเลือกของต่อ “ตระกูลฉินฐานะดี ไม่ขาดของแค่นี้ ไม่ต้องให้เธอเอากลับไปหรอก จะได้ไม่ลำบากเพราะทางไกลแล้วต้องถือของคนเดียว”

หลินเจียอี๋พูดอย่างเสียดาย “ก็จริง พูดถึงแล้วชีวิตที่บ้านตระกูลฉินของน้องสาวคนรองคงไม่ได้ดีอย่างที่คิด ดูสิยังใส่เสื้อผ้าเก่าอยู่เลย ฉินหยางไม่ได้ส่งเงินเดือนมาให้ซื้อเสื้อผ้าใหม่บ้างหรือ?”

ตอนพูดเธอยังดึงชายเสื้อของตัวเองด้วย ความหมายชัดเจนอยู่แล้ว