บทที่ 66 อยากตามใจเขาบ้าง

บทที่ 66 อยากตามใจเขาบ้าง

หวังเฉิงฟังแล้วก็ได้แต่รับรู้ ต่อให้เป็นชาวสวนผักก็ใช้รถลากพื้นเรียบตั้งสามสี่คันไม่ได้หรอก จุดรับซื้อผักของพวกเขาทุกวันนี้ยังส่งรถออกไปไม่มากขนาดนั้น

เขาคล่องแคล่วเลือกให้อีกสองคัน โครงใหญ่ยังพอใช้ได้ หลินชูเซี่ยขี่คันที่ดีที่สุดออกไปก่อน ส่วนอีกสองคันตกลงกันว่าจะให้คนมารับไป แล้วค่อยจ่ายเงินทีหลัง

หลี่เจี้ยนพูดเสียงเนือยจากข้าง ๆ “ไม่กลัวพวกเราเปลี่ยนใจหรือ? งั้นวางของอะไรไว้ที่นี่ค้ำประกันหน่อยไหม?”

เขากำลังล้อเรื่องครั้งแรกที่เธอมาซื้อรถลากพื้นเรียบนั่นเอง

หลินชูเซี่ยพูด “พี่มาขุดเรื่องน่าอายของฉันอีกแล้ว พี่หวังอยู่ด้วย ช่วยรักษาหน้าฉันหน่อย”

หลี่เจี้ยนกับหวังเฉิงหัวเราะเสียงดัง