บทที่ 49 จะให้ฉันกราบคุณสองทีไหม？

บทที่ 49 จะให้ฉันกราบคุณสองทีไหม?

ถึงเธอไม่เคยคิดจะให้ท่านผู้เฒ่าตอบแทน แต่พอเห็นท่านผู้เฒ่าทำสีหน้าทุกข์ระทมปนกระอักกระอ่วน เธอก็อดรู้สึกขำไม่ได้จริง ๆ

เธอเอ่ยเกลี้ยกล่อม “พูดแบบนี้แปลว่าท่านผู้เฒ่ามีของล้ำค่าสินะ? งั้นฉันขอเกาะติดท่านแล้วนะ พิธีฝากตัวเป็นศิษย์จะจัดการยังไงดี? ไม่อย่างนั้นฉันกราบท่านสองทีเลยดีไหม?”

“เธอ... ถอยไปให้ห่างฉันหน่อย” ท่านผู้เฒ่าเฮ่อขมวดคิ้ว พลางลูบแขนตัวเอง

เมื่อก่อนเห็นสาวน้อยคนนี้ยิ้มแย้มเป็นมิตร แต่ตอนนี้ไม่ว่าจะมองรอยยิ้มนั้นยังไงก็รู้สึกเย็นวาบ