กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 46 วิศวกรฉินยิ้มเป็นด้วย แปลกใหม่จริง ๆ
ราวกับรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง หลินเจียอี๋หน้าแดงก่ำ “ไปตายซะ ฉันถามเรื่องค้าขายต่างหากว่าเป็นยังไงบ้าง นี่ก็ผ่านมาตั้งกี่วันแล้ว ตกลงเมื่อไหร่เราถึงจะได้ค้าขาย?”
พอพูดถึงเรื่องค้าขาย ความร้อนรุ่มในใจหลี่กวงหย่วนก็ลดลงไปหลายส่วน “ค้าขายมันไม่ง่ายขนาดนั้น ข้าวโพดในไร่ถึงเวลาใส่ปุ๋ยแล้ว ฉันก็ปลีกตัวไปไหนไม่ได้ เอาอย่างนี้ไหม ช่วงนี้เธอไปไร่กับฉันก่อน ช่วยใส่ปุ๋ยให้ข้าวโพด พอจัดการงานในไร่เสร็จแล้ว ฉันค่อยเข้าเมืองไปเดินดู”
“นายจะให้ฉันไปทำงานในไร่กับนาย?” หลินเจียอี๋ทำหน้าไม่อยากเชื่อ
ชาติก่อนเธอแต่งงานกับฉินหยาง ยังไม่เคยไปทำงานในไร่เลยสักครั้ง