กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 12 แยกครอบครัว
หลินชูเซี่ยกลั้นหัวเราะ ไม่คิดว่าคนในครอบครัวฉินจะเรียกฉินหยางแบบนี้ ผู้ชายตัวใหญ่บึกบึน แต่ชื่อเล่นกลับน่ารักกว่าเสี่ยวจ้วงจ้วงเสียอีก
พ่อฉินเองก็รู้ตัวว่าพูดอะไรไป แต่ไม่มีทางยอมรับว่าตัวเองผิด
“โตแค่ไหนก็ยังเป็นลูกฉัน หยางหยางแล้วมันทำไม แกไม่ได้ชื่อหยางหยางหรือไง ฉันเรียกแกมาเกินยี่สิบปี แกก็ไม่เห็นเป็นอะไร”
เห็นหน้าฉินหยางแดงขึ้นเรื่อย ๆ หลินชูเซี่ยก็รีบชิ่ง “ฉันไปดูแม่กับพี่สะใภ้ใหญ่ก่อน”
ถ้าไม่รีบไป เธอกลัวฉินหยางจะลุกเป็นไฟตรงนั้น
ไอร้อนอบอวลไปทั่วห้องครัว บนโต๊ะมีอาหารวางไว้แล้ว