บทที่ 2 เธอต้องการที่พักพิง ไม่ใช่สามี

บทที่ 2 เธอต้องการที่พักพิง ไม่ใช่สามี

ชาติก่อน เธอแต่งงานกับคู่ที่แม่หามาให้อย่างมีความสุข ใครจะรู้ว่าตระกูลฉินดีแต่เปลือก

พ่อฉินสุขภาพไม่ดี ต้องกินยาอยู่ตลอด ไม่รู้ว่าเสียค่ายาไปเท่าไร

ตระกูลฉินมีแม่ฉินกับฉินฮั่น ลูกชายคนโตของตระกูลฉินเป็นคนตัดสินใจ ส่วนเงินเดือนของฉินหยางไม่เคยตกถึงมือเธอเลย

ฉินฮั่นเป็นคนมีความคิดเป็นของตัวเอง บางครั้งแม้แต่แม่ฉินยังต้องฟังเขา

สามีของเธอ ฉินหยาง เป็นแค่เครื่องจักรทำงานที่ไร้ความรู้สึก นิสัยเย็นชา ไม่รู้จักเอาใจใส่คน คืนแต่งงานทั้งคู่ก็ยังไม่ได้ร่วมหอ วันรุ่งขึ้นเขาก็กลับไปทำงาน

เขากลับบ้านไม่ถึงปีละสองครั้ง แต่งงานกันมาหลายปี เธอก็ไม่เคยเห็นเขายิ้มเลย ทุกครั้งที่พบกันเขาทำหน้าเหมือนโลงศพ