กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 795 ปัจฉิมบท 2
“นายหมายถึงกู้เผิง? เป็นไปไม่ได้”
หลินชูเซี่ยปฏิเสธโดยไม่ทันคิด
หลี่กวงหย่วนหัวเราะขึ้นมาอีก “ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอไม่อยากเชื่อ ถ้าเชื่อก็แปลว่าตาบอด แต่ต่อให้เธอไม่เชื่อ เรื่องก็อยู่ตรงหน้าแล้ว ปฏิเสธไม่ได้”
“หลักฐานล่ะ? ถ้าไม่มีหลักฐานจะพิสูจน์ได้ยังไงว่านายไม่ได้พูดส่งเดช? นายเองก็พูดว่ากู้เผิงทำให้นายขาดลูกหลานสืบสกุลซุน นายเกลียดกู้เผิง ก็เลยโยนความผิดนี้ใส่เขาหรือ? หลี่กวงหย่วน ฉันไม่ได้ไร้เดียงสาอย่างที่นายคิด กู้เผิงไม่มีแรงจูงใจที่จะฆ่าฉันเลย”
หลี่กวงหย่วนบอกว่ากู้เผิงหลงรักเธอ บอกว่าที่ชาติก่อนกู้เผิงไม่แต่งงานก็เพราะเธอ