กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 787 ในที่สุดก็รอจนได้?
หลินชูเซี่ยกลับถึงบ้าน จวงจิ้งซูก็กำลังอุ้มชีชีเดินกลับมาจากข้างนอกพอดี
ตอนนี้เสี่ยวชีชีอยู่บ้านไม่ติดแม้แต่นาทีเดียว ไม่ว่าจะมีธุระหรือไม่มีธุระก็อยากออกไปเล่นข้างนอก
ตอนนี้เธอเดินได้มั่นคงมากแล้ว
ตั้งแต่เดินได้ เธอก็ไม่ยอมให้ท่านอุ้มอีก ก้าวขาสั้น ๆ สองข้างไปทั่ว ไม่มีที่ไหนที่เธอไม่อยากไป
เริ่มจากบ้านตัวเอง ทุกห้องล้วนไม่เว้น
เดินทั่วบ้านแล้วก็ออกไปเดินในลาน แม้แต่บ้านหมาของหยวนเป่าก็ยังมุดเข้าไปดู
แรก ๆ หยวนเป่ายังพาเธอเล่นไปทั่ว ต่อมาช่วงหนึ่ง หยวนเป่าคาบชามข้าวหมาไว้ทั้งวัน เพราะกลัวว่าเสี่ยวชีชีจะแย่งไป