กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 768 ต้องพึ่งตัวเอง
กู้เผิงอีเดินเข้าไปในบ้านพลางพูดว่า “ฉันเห็นแล้ว”
ฮุยจื่อรีบเดินตามเข้าไป “แม่ลูกคู่นั้นที่พี่พูดถึงหาเจอแล้ว แต่ผู้หญิงคนนั้นแต่งงานใหม่แล้ว แถมมีลูกกับผู้ชายคนนั้นอีกคน ส่วนเด็กที่พี่พูดถึง ตั้งแต่แม่แต่งงานใหม่ก็กลายเป็นเด็กเร่ร่อนที่ไม่มีใครดูแล อดมื้อกินมื้อ ตอนพวกเราพบเด็กคนนั้น เขากำลังโดนผู้ชายคนหนึ่งทุบตี บอกว่าเด็กขโมยของ…”
กู้เผิงหาที่นั่งแล้วนั่งลง ในห้องค่อนข้างรก บนโต๊ะยังมีจานชามที่กินเสร็จแล้ววางอยู่ เศษอาหารยังเหลือในจาน