กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 764 จงใจชัด ๆ
หลินชูเซี่ยส่งสายตาให้กู้เผิงซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ถ้าหมอนี่เกิดใหม่จริง เขาก็น่าจะดูออกว่าเธอกำลังส่งสัญญาณ
แต่หลินชูเซี่ยกลับรู้สึกเหมือนกำลังส่งสายตาให้คนตาบอด เธอกะพริบตาอยู่ตั้งนาน กู้เผิงก็ถามอย่างสงสัย “ตาเป็นอะไร ฝุ่นเข้าตาหรือไง?”
หลินชูเซี่ย “……”
แค่นั้นยังไม่พอ กู้เผิงถึงกับเปิดประตูห้องแล้วพูดกับอวี๋เฟยว่า “ฉันยังไม่ได้ล้างหน้าแปรงฟัน นายเข้ามารอข้างในก่อน เดี๋ยวเราออกไปหาอะไรกินด้วยกัน”
หลินชูเซี่ย “……”
จงใจชัด ๆ หมอนี่ตั้งใจแน่นอน
ทั้งที่รู้จักอวี๋เฟยมาหลายวัน แม้อวี๋เฟยจะดูแลพวกเขาดี กู้เผิงก็ยังทำหน้าเย็นชา และจัดการทุกอย่างตามหน้าที่